'alabang boys' ... 'alamang boys' na ngayon!

OA. 'yan ang tangi kong nasambit sa sarili habang pumainlanlang muli ang congressional hearing kung saan tampok ang usaping 'suhulan' sa diumano'y kasong kinasasangkutan ng tatlong tamoryok na tiga-ayala alabang na binansagang 'alabang boys'. sa totoo lang, mas masalimuot pa sa mga iskinita ng kung saang iskwateran ang itinatakbo ng isyung ito. marami na ang nadadamay at imbes na pagtuunan ang mismong tinutumbok na kasong droga ; napupunasan na rin ang maruming dingding nito ng suhulan at panlilinlang. nagsimula ang lahat nang umalma ang PDEA sa biglang pagbasura ng kaso sa piskalya ; ipinagdiinang totoo at malinaw sa mga ebidensyang kanilang nakuha mula kina brodett, joseph at tecson. mistula silang ambulant vendors sa dami ng bitbit nilang paninda. idagdag pa ang pagkukusang loob ng kanilang defense attorney na magdraft ng release order para sa justice department! ayan pa at nag-anyong lumpia ang kamag-anak ng mga brodett at sumawsaw habang bumubula ang bibig laban sa isinasakdal nilang kadugo. heto't pumapel pa si johnny 'toning' midnight joseph at parang nagpapatawa na 'social user' lang daw ang anak niya ; hindi nya ata alam na ang 'social user' ay ang tawag sa mga shalahang adik. puntos klaros, natapos ang maghapon na walang kapaliwanagang naganap upang kahit papaano'y mabigyan ng laya ang sanlaksang katangahan ng tinawag na committee hearing. tinusta pa mandin ang mga PDEA officers na naghihimutok na malamang mauwi sa wala ang operasyong kanilang isinagawa laban sa mga pusakal na tulak sa bansa. dapat kayang isama na rin si dating pangulong cory aquino sa usapin? bakit hindi, noong kanyang rehimen, hinayaan niyang dumanak ang droga... isang kawalang malasakit sa pamamahala at maari na rin siyang tawaging the 'accidental drug duchess' of the philippines! huh? mukhang inaalat na ang alabang boys, puede na silang tawaging 'alamang boys! huh, uli?

cory, buhket?

sinadya kong madulas sa aking kinatatayuan nang dumapo sa teynga ang balitang pinalutang ni dating pangulong cory aquino na siya ay nag-sori kay erap dahil sa kanyang pagsali sa edsa 2 kontra sa huli. hindi malirip ng aking isipan kung saang dako ng kanyang katangahan dinampot ang ganoong deklarasyon. manapa'y kinilabutan ang buo kong katawan sa katotohanang hindi siya kay erap dapat nagpaumanhin kundi sa bansang Pilipinas. oo, dapat siyang mag-sorry dahil sa kanyang pagpapagamit sa mga anti-marcos forces noong 1986. ang kanyang pagtakbo laban sa diktaturya ay mistulang kahunghangan dahil minanipula ng kaliwa ang hatid niyang galit dahil sa diumano'y pagpapaslang sa kanyang asawang si ninoy. dapat siyang mag-sorry ng bonggang-bongga dahil habang siya ay nasa poder ay dumanak ang droga at maraming naging tiwali sa kanilang puwesto. mag-sorry din siya sa kanyang pamilya dahil kahit anim na taon siyang nanungkulan ay hindi natukoy kung sino talaga ang utak ng aquino-galman murder.

kaya, pag nakasalubong ko siya uli, itatanong ko sa kanya ang isang malutong na 'cory, buhket?'

"sachet"

kung hindi ako nagkakamali malamang tama ako na noong unang sibol ng dekada 80 ko napansin ang paglaganap ng mga tininging pangangailangan sa araw-araw na buhay ng mga noypi. noon naman kasi, nakakabili ka sa mga tindahan ni aling flor ng singkong suka, singkong toyo, atbp., at di naglaon ay andyan na bigla mga sina-'chet'ng shampoo, toothpaste, at halos lahat na sa kani-kanilang mga brand. dumanak na rin ang paglaganap ng mga basyo nito sa halos lahat na puwedeng pagtapunan. kalimitan sa mga estero at kanal na nagiging sanhi ng karumaldumal na baha at pagkasira ng mga kagamitan at buhay. hello? nasa kultura kaya natin ang kawalan ng abilidad ng pagpaplano ; kung anong pangangailangan siyang hahanapan ng lunas... mas mura, mas maliit, mas madaling gamitin. kaya lang, lumalabas na mas magastos, hindi baga? meron na rin kayang tingi-tinging pag-ibig? hello, kunwari naive ako!

banta ng mga bobo

bago ko pa man nabasa ang 'warning' na ito sa bulletin board ng pleasant village , sa barangay putho-tungtungin , los baños, laguna ; na-itext na ito sa akin ng amiga kong kongresista na kanya rawng napansin nang pauwi na siya galing sa amin. wala namang masama sa nakapaskel na babala nguni't sa ikalawang pagmasid ay mawatasan mong minamaliit nito ang lahat ng mga nakatira doon. biruin mong halos lahat ng mga naninirahan ay mga Phd, mga bureaucrats, mga guro, sa madaling salita mga propesyunal pero kailangang paalalahan ng ganun. isang malaking kabobohan sa kalakaran ng mga nagmamarunong na mga kunwa'y namamahala ang maglagay ng ganitong paalala. kung hanggang kailan mababasa yan, depende sa kapal ng apog ng naglagay. TSE!

ang pag-ibig ng isang tuko

parang sinaniban ng mga demonyong binanlian ng icetubig si direk nang humalakhak ito sa pagkabanggit ng titulo ng pelikulang inalok sa kanya. hindi siya magkamayaw sa sarili habang bigla itong nawalan ng balanse at tuluyang nahulog sa bangin. mabuti na lang at may beywang na batuhan ang pinatakan, kung hindi malamang na itutulak ng bagsak ang bali-baling mga paa sa malatang utak na binalot sa bungong kalbo. nagmumura ang bakla habang tumatawa pa rin. kundisi ba namang doon pa naisipan ng prodyuser na banggitin ang titulong : 'ANG PAG-IBIG NG ISANG TUKO'... ang pelikulang malamang ay sa isip na lamang ng may likha mapapanood. paano kasi, ito ay hango sa kasaysayan ng isang trenta anyos na parlorista sa payatas na ginahasa ng tatlong guwapong bagets. idenimanda nya ang mga ito at napilitang iuurong kapagdaka dahil sa pakiusap ng kapatid ng isa sa kanila. ang kapatid na nag-alay ng wagas na pagmamahal sa baklang tumigas na ang mukha mapatunayan lamang na balido ang kasong 'rape' ng lalaki sa kapwa lalaki...

isinantabi na lamang ang proyekto dahil nawalan ng gana ang may pitaka, at dahil na rin sa aksidenteng inabot ng sana'y magiging direktor nito.

kulimlim sa takipsilim

pagkaraan ng humigit kumulang anim na taon, muli akong nagkaroon ng pusa. ilang araw bago dadaan si 'frank' noong hunyo, dumaan si rose, ang manikurista ng bayan at inabot sa akin ang isang plastik bag na kumikisaykisay! ektwali, napagusapan na namin yon na sakaling magkakuting ang alaga nyang inahin , eh bigyan niya ako. kaya , ayon dalawang purong itim na kuting ang kanyang inihatid. sobrang liit noong isa na pinangalan kong 'ulingling', kaya hindi na ako nagtaka ng makaraan ang dalawang araw eh nanigas na ito nang aking matagpuan sa ilalim ng sopa! nabuhay naman 'yong isa na bininyagan ko ng 'kulimlim'. tumakaw at napakalambing. at pagsapit ng takipsilim , pahirapan na sa paghanap sa kanya... obyus naman seguro baket , noh???

kumusta ka, mandaya moore?

hindi ko na napigilang kumustahin ka. kasi ba naman ramdam ko ang pinagdadaanan mo ngayon. hindi ko maubos isip na tuluyan na kayong maghihiwalay ni kuya kulot. nasundan ko kasi ang masasayang araw na kayo ay halos magkapalitan na ng mukha. naging bahagi na rin ang inyong love story sa mga kwentong ipinaaabot ko sa aking mga kumareng hindi natitisuran ang blog mo. nakikisimpatiya ako sa bawa't hibik ng iyong puso at bawa't halakhak ng iyong ngalangala. nakikirubdob na rin sa mga sandaling ipinapahiwatig mo kung gaano katindi ang inyong pagmamahalan.

ngayon, parang hindi ko maubos isip na ang lahat ng iyon ay magiging isang tumamis-umasim na alaala na lamang habang pinaghahatian nyo ang mga materyal na bagay na inyong ipinundar... habang tinitikis mo ang anumang dahilan upang lumawig pa ang inyong samahan... habang sa likod ng puso mo ay naroon ang iyong isip at binigbigyang lohika ang anumang damdaming sumasagupa sa natitira pang pagmamahal sa kanya.

lumuluha kaming iyong mga tagahanga sa kinahinatnan ng dakilang loveteam sa mundo ng blog... ang tirso-nora, bobot-vilma, manilyn-janno, sharon-gabby, etc ng aming panahon!

choz.